Ons voornaamste doel in dit leven is om anderen te helpen.
En als je ze niet kunt helpen, doe ze dan tenminste geen pijn.
Dalai Lama

Graag stel ik me hier even voor.  Mijn naam is An Bronselaer, afgestudeerd in 2002 als klinisch psychologe aan de UGent.

‘Mensen helpen’ en ‘kinderen laten glunderen’ zijn kwaliteiten, waarden die ik heb meegekregen sinds mijn jonge kindertijd.  Dat heb ik helemaal te danken aan mijn lieve ouders die beide zeer maatschappelijk geëngageerd waren.  Mijn moeder was a.h.w. een psycholoog 'avant la lettre' met een groot hart voor de kleine mens in alle betekenissen. Mijn vader, doodeerlijk en recht door zee, was een drijvende kracht achter of binnen verschillende organisaties die zich belangeloos inzetten voor behoeftigen.

​

Gaandeweg werd me duidelijk dat ik me ook professioneel voor deze waarden wilde inzetten, vandaar ook mijn keuze om psychologie te studeren.

 

Ik werk als zelfstandig psychologe sinds 2002.  Na mijn stage binnen het team kinder- en jeugdpsychiatrie van het OLV-Ziekenhuis te Asse kon ik immers meteen aansluiten bij dat team. Nadien was ik mee grondlegger van de groepspraktijk Huis Fidante te Aalst.

Sinds 2020 werk ik in mijn thuispraktijk te Bavegem.  Als geconventioneerd psycholoog sinds 2024 ben ik dankbaar te kunnen rekenen op verschillende co-therapeuten voor het uitbouwen van mijn groepsaanbod voor kinderen en jongeren.  In 2025 ging ik ook een samenwerking aan met het OCMW in mijn gemeente en bied ik daar psychologische hulp binnen de eerste lijn.

​

Intussen kwam ook mijn lieve man op mijn pad en draag ik met trots de titel:  'a boy mom'.  Het moederschap heeft me als psycholoog laten groeien en ik vind het tegelijk de grootste, maar ook de mooiste uitdaging in mijn leven.​

​

Leven volgens de ACT-principes (waarden, acceptatie, defusie en mindfulness), regelmatig wat muziek maken en zingen, wandelen en blijven bijscholen, houden me in balans waardoor ik na meer dan 20 jaar praktijk nog steeds met volle goesting mijn job kan doen.

​